Θέλουμε να ξέρουμε ό,τι ενδιαφέρον γίνεται στο νησί. Εσύ;

CRETAZINE

© 2012 CRETAZINE,
Με την επιφύλαξη παντός δικαιώματος

Το σύνολο του περιεχομένου του CRETAZINE διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση.
Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του, σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς γραπτή άδεια του εκδότη.

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.

Θέατρο

«3 ΑΔΕΛΦΕΣ / ένα χρόνο μετά» από την Ομάδα Παραστατικών Τεχνών προΤΑΣΗ

24 Μαρ 2017

24.03 έως 02.04

ΜΙΚΡΟ ΘΕΑΤΡΟ, Πολιτιστικό και Συνεδριακό Κέντρο Ηρακλείου ,
Ηράκλειο
Τιμή Εισόδου

Κανονικό: €10

Μειωμένο: €7


«3 ΑΔΕΛΦΕΣ / ένα χρόνο μετά» από την Ομάδα Παραστατικών Τεχνών προΤΑΣΗ

Cretazine Tips

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ

Παρασκευή στις 9μ.μ. 

Σάββατο και Κυριακή στις  7μ.μ. και στις 9μ.μ., 

από 24/3 έως και 2/4

«3 ΑΔΕΛΦΕΣ / ένα χρόνο μετά» είναι ο τίτλος της νέας απόδοσης – διασκευής του Ηρακλειώτη σκηνοθέτη Δημήτρη Φοινίτση επάνω στο αξεπέραστο δράμα του Ρώσου συγγραφέα Άντον Παύλοβιτς Τσέχοφ «Οι τρεις αδελφές». Μετά από πολύμηνες δοκιμές η Ομάδα Παραστατικών Τεχνών προΤΑΣΗ είναι σε θέση να παρουσιάσει τη νέα της δημιουργία στο φιλοθεάμoν κοινό της Κρήτης, για δέκα παραστάσεις, από τις 24 Μαρτίου έως και τις 2 Απριλίου, στο Μικρό Θέατρο του Πολιτιστικού Κέντρου Ηρακλείου -κάθε Παρασκευή, Σαββάτο και Κυριακή. 

Δυο λόγια για το έργο

Ο μικρόκοσμος της νωθρής ζωής στην επαρχία, της αποκεντρωμένης και παρατημένης από το κράτος, καθώς και οι ολέθριες συνέπειες των καταθλιπτικών συνθηκών στις ψυχές των ανθρώπων είναι τα θέματα που θίγει ο μεγάλος ρώσος συγγραφέας, Άντον Παύλοβιτς Τσέχοφ (1860 – 1904). Οι ήρωες οδεύουν αναπόφευκτα προς την ψυχική φθορά εάν δεν έχουν ήδη καταλήξει σε αυτήν. Η κλειστή, αδιέξοδη μονοτονία της επαρχιώτικης ζωής και οι δύσκολες οικονομικές συνθήκες δεν αφήνουν περιθώρια για άλματα και αλλαγές. Άπαντες πνίγονται από έλλειψη σκοπού, αναζητώντας ένα κάποιο νόημα, γραπώνονται από τυχαίες λύσεις, απογοητεύονται, παραιτούνται και ανέχονται μελαγχολικά μια ζωή σχηματική, ανάξια για τη νοημοσύνη και την ευαισθησία τους. 

3adelfes b

Η Μόσχα, τόπος γέννησης των τριών αδελφών, είναι η πατρίδα, όπου ονειρεύονται να ξαναγυρίσουν και συμβολίζει την απόδραση και τη σωτηρία, που οι αναμνήσεις έχουν εξιδανικεύσει. Στο θεατρικό έργο «Τρεις Αδελφές» (1901) περιέχονται όλα τα στοιχεία της ασύγκριτης τεχνικής του Τσέχοφ: θέματα καθημερινά και τετριμμένα, σε συνδυασμό με μια υποτυπώδη πλοκή, μα φορτωμένη από όνειρα, νοσταλγία, ελπίδα, ενθουσιασμό, διάψευση, χιούμορ, μελαγχολία και στοχασμό. Η δραματική πύκνωση δεν σχηματίζεται από δράση, αλλά από σκέψεις που κρύβονται πίσω από λόγια, οδυνηρές σιωπές και κωμικούς υπαινιγμούς. Όλα αυτά τα στοιχεία φορτίζουν την ατμόσφαιρα και προβάλλουν ανάγλυφα την ιδιότυπη ποιητικότητα του ανατόμου της ανθρώπινης ψυχής.

Χαμηλοί τόνοι, εσκεμμένες παύσεις και μία ατελεύτητη πλήξη που συμπληρώνει μοναδικά τα ανθρώπινα πάθη, τη μοναξιά και τα αδιέξοδα: αυτός είναι σε γενικές γραμμές ο τσεχοφικός κόσμος που αποτυπώνει αριστουργηματικά την ακινησία, την έλλειψη ουσιαστικής προόδου, την αναπόφευκτη αδράνεια η οποία επιμερίζει την καθημερινότητα και αναδεικνύει την απουσία συνολικού νοήματος. Ίσως, κανένας άλλος δεν τον φτάνει στην ανάλυση της αμοιβαίας απομόνωσης των ανθρώπων, αλλά και της -εκ των προτέρων- καταδικασμένης σε αποτυχία προσπάθειας για αλληλοκατανόηση. Oι ήρωες του Tσέχοφ μιλούν και σήμερα με την ίδια ένταση στις ψυχές των ανθρώπων, επισημαίνοντας το μέγεθος της φάρσας που ονομάζεται «ζωή». 

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Η σκηνοθεσία τοποθετεί –χρονικά- το έργο ένα χρόνο μετά την Α΄ Πράξη στην άλλοτε πολύβουη κατοικία των Πραζόροφ και εστιάζει στην ακύρωση της προσδοκίας, βρίσκοντας την Όλγα, τη Μάσα και την Ιρίνα ολομόναχες, πλήρως αποκομμένες από τον κοινωνικό περίγυρο, να αναπολούν τα περασμένα –επισημαίνοντας, συνάμα, το αδιέξοδο της ύπαρξης και το ανεκπλήρωτο του έρωτα. Τρεις διαφορετικοί χαρακτήρες με κοινή επιθυμία, την ευτυχία, συνθέτουν τη σύγχρονη τοπιογραφία της ερημιάς και της χαμένης επαφής. Η μελαγχολία της ύπαρξης αμβλύνεται με στοιχεία ιλαρότητας, «φωτογραφίζοντας» τα αποτελέσματα της παρατεταμένης διαβρωτικής πλήξης επάνω στον ψυχισμό του ανθρώπου. Με αμεσότητα και προσήλωση στην ανάδειξη της ουσίας του κειμένου, η παρούσα σκηνοθετική ανάγνωση επιχειρεί να καταργήσει τη διάσταση του «τέταρτου τοίχου» και να συνομιλήσει απευθείας με την αλήθεια των ερμηνευτών. Τα τραγούδια που ακούγονται χωρίς μουσική, δεν είναι άλλα από ρώσικα στρατιωτικά εμβατήρια, ως απόηχος του αυστηρού πλαισίου ζωής που επέβαλλε ο στρατηγός πατέρας στο γυναικείο πληθυσμό του σπιτιού.  

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Απόδοση – διασκευή - σκηνοθεσία: Δημήτρης Φοινίτσης 

Σκηνικός χώρος - ενδυματολογική επιμέλεια: Κωστής Μακάκης 

Μουσική διδασκαλία: Κωνσταντίνα Πάλλη 

Βίντεο: Νικολάι Ντορόζκιν 

Φωτογραφίες: Χρήστος Τσουμπλέκας

Επικοινωνία: Φανή Καλαθάκη

Παραγωγή: Stravaganti

Παίζουν οι ηθοποιοί: 

Σοφία Δερμιτζάκη / Όλγα 

Μικαέλα Κεφαλογιάννη / Μάσα 

Ελένη Στρατάκη / Ιρίνα 

Ακούγονται οι ηθοποιοί: 

Γιωργής Τσαμπουράκης / Βερσίνιν 

Αντώνης Περαντωνάκης / Τούζενμπαχ