Ζούμε στους ρυθμούς της πόλης. Ακολούθησε μας.

CRETAZINE

© 2012 CRETAZINE,
Με την επιφύλαξη παντός δικαιώματος

Το σύνολο του περιεχομένου του CRETAZINE διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση.
Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του, σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς γραπτή άδεια του εκδότη.

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.

  • Διεκδικούμε την πόλη μας, μαθαίνουμε τις άγνωστες ομορφιές τηςΔιεκδικούμε την πόλη μας, μαθαίνουμε τις άγνωστες ομορφιές της© Cretazine
240x360 GR

Ηράκλειο, «Αθέατη Πόλη»

Ταχύρρυθμο μάθημα (αρχικτεκτονικής) ιστορίας του Ηρακλείου, εικαστικές εκπλήξεις, βόλτα σε «αχαρτογράφητα» καλντερίμια, υπαίθριο πάρτυ. Όσα είδαμε στην «Αθέατη Πόλη» και μας χάρισαν αισιοδοξία για την πόλη μας και τους κατοίκους της. 

 

Cretazine Tips

 

  • Οι εκδηλώσεις της «Αθέατης Πόλης» μπορεί να τελείωσαν, αλλά τα σημάδια της παραμένουν. Περπάτησε στην ευρύτερη περιοχή της Αγίας Τριάδας, βρες τις ενημερωτικές πινακίδες και διάβασε την ιστορία γνωστών και άγνωστων μνημείων. Αναζήτησε και τις εικαστικές παρεμβάσεις που παραμένουν στα πιο απρόσμενα σημεία. 
  • Μερικά σημεία από τα οποία επιβάλλεται να περάσεις: Πρώην Ωδείο ΑΡ ή αρχοντικό του Μπέη Σεκεριά, Κρήνη Πριούλι, Πύλη Δερματά, οδός Ντεντιδάκηδων, Αρμένικη Εκκλησία, Πλατεία Μαυρογένη. 
  • Ένας από τους στόχους της δράσης ήταν και η διεκδίκηση του πρώην κτιρίου της Λέσχης Αξιωματικών (Στρατώνες Αγ. Γεωργίου) στο Μεϊντάνι ώστε να χρησιμοποιηθεί ως χώρος πολιτισμού. Ένα ιστορικό κτίριο που προσφέρεται ιδανικά για πολιτιστικές δράσεις και εκθέσεις. 

 

από την κατηγορία  Εντός των Τειχών
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:

Το να γίνεις «τουρίστας στην πόλη σου» δεν είναι παίξε γέλασε. Θέλει φρέσκια ματιά και κίνητρο. Θέλει υποσχέσεις για «κρυμμένα» μυστικά και άγνωστες πτυχές ενός αστικού τοπίου που γνωρίζεις –ενίοτε- από τα γεννοφάσκια σου. 

Η «Αθέατη Πόλη», ένα πρότζεκτ του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Ηρακλείου σε συνεργασία με εικαστικούς, αρχαιολόγους, τοπικούς συλλόγους, πάντως τα κατάφερε. Μας ξενάγησε σε ορατά και αόρατα μνημεία της πόλης, μας έκανε ένα ταχύρρυθμο μάθημα για την αρχιτεκτονική ιστορία του Ηρακλείου, για τις εποχές που έγιναν τα αρχιτεκτονικά θαύματα – και τα αρχιτεκτονικά εγκλήματα, μας πέρασε από στενά που δεν είχαμε περπατήσει ποτέ, μας ξάφνιασε με μικρά σκετσάκια και δρώμενα, με προβολές σε τοίχους άδειους, και art installations σε γυμνές βιτρίνες. Μας έδειξε ότι η πόλη μπορεί να παράγει τέχνη, μας θύμισε την χαρά της ανακάλυψης. Και στο τέλος μας χάρισε μια υπαίθρια γιορτή με πηγαίο ενθουσιασμό, σε μια από τις πιο όμορφες κρυφές γωνιές της πόλης, σε ένα σκηνικό μάλλον θεατρικό. Ρεμπέτικες μελωδίες στη Ντεντιδάκηδων, η Φιλαρμονική του Δήμου να διασκευάζει Abba και Michael Jackson στην πλατεία Μαυρογένη, το πρώην Ωδείο ΑΡ (ή αλλιώς αρχοντικό του Μπέη Σεκεριά) να μετατρέπεται σε γκαλερί σύγχρονης τέχνης, κι εμείς να ψηλαφίζουμε τα κρυφά σημάδια που άφησε η ιστορία αιώνων της πόλης μας.  

Μόνο αισιοδοξία μας άφησε η «Αθέατη Πόλη»: η Αγία Τριάδα επιτέλους ξαναβγαίνει στο προσκήνιο ως ο ζωντανός ιστός της χαμένης «παλιάς πόλης» του Ηρακλείου και μια νέα, δημιουργική γενιά αναδύεται και επαναδιεκδικεί την πόλη στην οποία ζει. Ας ξαναγυρίσουμε στις γειτονιές, στις αυθόρμητες γιορτές, στη δημιουργία.