Ζούμε στους ρυθμούς της πόλης. Ακολούθησε μας.

CRETAZINE

© 2012 CRETAZINE,
Με την επιφύλαξη παντός δικαιώματος

Το σύνολο του περιεχομένου του CRETAZINE διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση.
Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του, σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς γραπτή άδεια του εκδότη.

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.

  • Από τη Γενεύη, στον Άγιο ΣύλλαΑπό τη Γενεύη, στον Άγιο Σύλλα© Charles Weber
  • Στα τείχη του ΗρακλείουΣτα τείχη του Ηρακλείου© Charles Weber
  • © Charles Weber
240x360 GR

Ο Charles Weber φωτογραφίζει το «γοητευτικό χάος» του Ηρακλείου

Ο Charles Weber είναι Ελβετός, όμως τα τελευταία 10 περίπου χρόνια ζει στην Κρήτη. Αποτυπώνει στο φακό του τα απόμερα δρομάκια του Ηρακλείου, τις μοναχικές νυχτερινές φιγούρες των ομπρελών στις παραλίες, τους απλούς ανθρώπους στα χωριά και ό,τι άλλο τον εμπνέει από το νησί. Μέχρι τα μέσα Μαρτίου η έκθεση του «Τα Ελληνικά» θα φιλοξενείται στο Μουσείο Μπενάκη στην Αθήνα κι η ευχή μας είναι να δούμε σύντομα «Τα Κρητικά» εδώ στο νησί… 

Cretazine Tips

Για να δείτε τα απόμερα δρομάκια που φωτογραφίζει ο Charles Weber, κάντε μια βόλτα στην Αγία Τριάδα, μια ξεχασμένη γειτονιά του Ηρακλείου, ένα ζωντανό κομμάτι της Παλιάς Πόλης. 

από την κατηγορία  Πρόσωπα της πόλης
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:

Από πότε φωτογραφίζεις τη «γοητεία του χάους» του Ηρακλείου;

Φωτογράφισα τους δρόμους και τα στενά κυρίως το καλοκαίρι του 2001 και το 2002 φωτογράφισα τα τείχη. 

Οι περισσότερες φωτογραφίες σου απεικονίζουν τα στενά της Παλιάς Πόλης του Ηρακλείου (ή τουλάχιστον ό,τι απομένει από αυτή). Ποιο είναι το αγαπημένο σου μέρος στην πόλη; 

Όλες οι φωτογραφίες της ενότητας «Δρόμοι και Τείχη» τραβήχτηκαν εντός των τειχών του Ηρακλείου. Πίσω από τους κεντρικούς δρόμους, με έκπληξη ανακάλυψα μικρές και ήσυχες γειτονιές. Για παράδειγμα, γύρω από την Αρμένικη εκκλησία, στην Αγία Τριάδα και σε άλλα σημεία. 

Οπότε κατά τη γνώμη σου που βρίσκεται η γοητεία αυτής της χαοτικής πόλης; 

Η γοητεία του Ηρακλείου είναι κρυμμένη, πρέπει να περπατήσεις πολύ με την ησυχία σου, να ξεφύγεις από τους κεντρικούς δρόμους. Άξαφνα βρίσκεσαι μακριά από τη βουή της πόλης και ανακαλύπτεις ένα χωριό εντός της πόλης με μικρούς κήπους και λεμονιές. 

Το project της Κωνσταντινούπολης, έχει πολλές ομοιότητες με αυτό του Ηρακλείου. Πιστεύεις ότι υπάρχουν κοινά σημεία ανάμεσα στις δύο πόλεις;

Ήθελα να επαναλάβω την εμπειρία που είχα στο Ηράκλειο στην Κωνσταντινούπολη αλλά δεν «δούλεψε». Η Κωνσταντινούπολη δεν έχει πια κρυφές γωνιές. Μεγάλα φωτισμένα μνημεία, ανακαινισμένα για τουριστικούς λόγους και τουριστικές αγορές. Τα υπόλοιπα είναι αδιάφοροι δρόμοι με πολυκατοικίες των 4-5 ορόφων. Κάποιοι παλιοί δρόμοι γύρω από το Κουμ Καπί ή το Balat ίσως έχουν ενδιαφέρον, αλλά δεν προσφέρουν κάποια ιδιαίτερη έκπληξη. Η ανατολίτικη γοητεία της Κωνσταντινούπολης έχει χαθεί. Από την άλλη, σε αντίθεση με το Ηράκλειο, τα τείχη της Κωνσταντινούπολης εξακολουθούν να περιβάλλονται από μυστήριο. Κάποια τμήματα έχουν αναστηλωθεί αλλά στο μεγαλύτερο μέρος τους παραμένουν ερείπια εντυπωσιακά και ρομαντικά. 

Κάτι που μας έκανε εντύπωση: πώς και γιατί οι ομπρέλες στις κρητικές παραλίες σε ενέπνευσαν να τις φωτογραφίσεις; 

Θέλησα να καταπολεμήσω το μίσος μου για τις ομπρέλες. Κάθε φορά που πήγαινα σε μια παραλία και έβλεπα ομπρέλες, θύμωνα. Πίστευα ότι καταστρέφουν το τοπίο. Ένα βράδυ καθώς περπατούσα σε μια παραλία, ανακάλυψα ότι μοιάζουν με ζωντανές φιγούρες. Έτσι αποφάσισα να κάνω μια σειρά από πορτραίτα ομπρελών, χρησιμοποιώντας το φλας και το φως του φακού αντί για μέικαπ. 

Στα πρότυπα της σειράς «Πορτραίτα της Κωνσταντινούπολης» έχεις αντίστοιχη ενότητα για την Κρήτη;

Η ενότητα «Άνθρωποι και μηχανές» απεικονίζει κυρίως κρητικούς από χωριά γύρω από το Ηράκλειο. Όπως και στην Κωνσταντινούπολη χρησιμοποίησα μια φωτογραφική μηχανή του 19ου αιώνα, με φιλμ 4x5 για να φωτογραφίσω αυτά τα πορτραίτα.   

Είσαι Ελβετός, σπούδασες στη Γενεύη, συνεργάστηκες με το πρακτορείο “Gamma” στο Παρίσι. Και τώρα ζεις στον Άγιο Σύλλα. Πόσο καιρό ζεις εδώ;

Ζω εδώ μόνιμα τα τελευταία 10 χρόνια με τη γυναίκα μου Kira, όμως η πρώτη φορά που ήρθαμε στο χωριό ήταν το 1976. 

Πώς είναι η ζωή σου στην Κρήτη; Για ποια πράγματα είσαι ευγνώμων και τι θα άλλαζες αν μπορούσες;

Είναι το τέλειο μέρος για να δουλέψω με ηρεμία, μακριά από τα πλήθη. Απολαμβάνουμε τον ανοιχτό ορίζοντα, τα βουνά, τα αξιοθέατα, την ζεστή επαφή με τους ανθρώπους και την κοντινή απόσταση από το Ηράκλειο. Το μόνο που μας στεναχωρεί είναι ότι βρισκόμαστε μακριά από το γιο μας που ζει στη Γενεύη. 

Ποιο είναι το αγαπημένο σου μέρος στο νησί, ένα μέρος που σου χαρίζει ενέργεια ή έμπνευση. 

Το μοναστήρι του Βώσακου, το Λουτρό, το Αγιοφάραγγο και το σπίτι μας στον Άγιο Σύλλα. 

Έχεις ήδη σκεφτεί ποιο θα είναι το επόμενο σου project;

Θα συνεχίσω να φωτογραφίζω για την ενότητα “Lightscapes” κάθε που έχει πανσέληνο, και μετά βλέπουμε. Ίσως θα αφιερώσω μια ενότητα στο όρος Στρούμπουλα. 

Σαν καλλιτέχνης, τι είδος πολιτιστικής εκδήλωσης θα ήθελες να δεις στην Κρήτη; 

Περισσότερες καλές εκθέσεις, κάποιες γκαλερί τέχνης και ένα μεγάλο φεστιβάλ με μουσικές του κόσμου. 

Η έκθεση «Τα Ελληνικά – The Greek Series» φιλοξενείται αυτό τον καιρό στο Μουσείο Μπενάκη στην Αθήνα. Ετοιμάζεις κάποια έκθεση με τις φωτογραφίες του Ηρακλείου ή και της Κρήτης γενικότερα, εδώ στο νησί; 

Σίγουρα θα με ενδιέφερε πολύ να παρουσιάσω τη δουλειά μου στο Ηράκλειο, αλλά δεν έχω συγκεκριμένα σχέδια ή κάποια πρόταση προς το παρόν. 

 

*Περισσότερα για τον Charles Weber και τη δουλειά του μπορείτε να βρειτε εδώ.